جدیدترین مدل های کاغذ دیواری سال 2015
کاغذ دیواری: یک نوع ماده است که برای پوشش دادن دیوار های داخلی و هم چنین طراحی داخلی در ادارات ، خانه ها و دیگر ساختمان ها استفاده می شود. کاغذ دیواری یکی از جنبه های طراحی داخلی به شمار می آید. این نوع کاغذ بیشتر به صورت رول و یا به صورت متری فروخته می شود و با چسباندن روی دیوار مورد استفاده قرار می گیرد. کاغذ های دیواری می توانند ساده (به صورت نقاشی) یا به صورت بافته شده (مانند آنگلیپتا) و یا با الگو های گرافیکی ساخته شده باشند. روش های چاپ کاغذ دیواری شامل چاپ سطحی ، چاپ به وسیله حکاکی ، چاپ سیلک ابریشمی ، چاپ به صورت دیجیتالی و یا چاپ به وسیله ماشین چاپ چرخشی است.
تاریخچه کاغذ دیواری: گفته می شود که در قرن ۸ میلادی یک زندانی چینی راز کاغذ را بر عرب ها فاش نمود که در نتیجه آنها نیز دانش کاغذ سازی را به اروپا منتقل نمودند. پس از آن بسیاری از اروپائیان متمول به هنرمندان سفارش کاغذ های نقاشی شده در ابعاد وسیع را جهت نصب بر دیوار های منازل خود می دادند اما کاغذ دیواری واقعی با پیدایش صنعت چاپ متولد شد. در دوران رونسانس ، کاغذ دیواری که با استفاده از تکنیک چاپ کلیشه چوبی تولید می شد در میان اشراف اروپا محبوبیت یافت. از زمان قرون وسطی طبقه تراز اول جامعه عادت به نصب فرشینه های تزئینی بر دیوار های منازل خود داشتند. این فرشینه های تزئینی هم به اتاق رنگ می داد و هم به عنوان لایه ای عایق میان دیوار سنگی و فضای داخلی عمل می کرد و در نتیجه گرمای درون اتاق را حفظ می نمود.
با این همه این فرشینه ها بسیار گران قیمت بودند. از این رو تنها افراد فوق العاده ثروتمند توانایی تهیه آن ها را داشتند. طبقه نیمه مرفه که یا به دلیل قیمت گزاف و یا جنگ هایی که تجارت بین المللی را متوقف می کرد توان خرید این فرشینه ها را نداشتند. برای روح دادن به اتاق هایشان به کاغذ دیواری روی آوردند. کاغذ دیواری های اولیه طرح هایی مشابه تصاویر فرشینه ها داشتند و گاهی اوقات ورقه بزرگ کاغذی همانند فرشینه ها به صورت آزاد بر روی دیوار نصب می شد و گاهی نیز همچون سیستم امروزی آنرا بر دیوار می چسباندند. معمولا تصاویر چاپی به جای آنکه قاب شده و بر دیوار نصب شوند بر دیوار چسبانده می شدند و احتمالا ابعاد بسیار بزرگ این تصاویر چاپی که چند ورقه ای نیز بودند صرفا به منظور چسبانده شدن بر دیوار تولید می شدند. برخی از هنرمندان سرشناس چنین آثاری خلق می کردند. از جمله « آلبرشت دورر » که هم در زمینه چاپ تصاویر بزرگ و هم چاپ های تزئینی جهت آویختن بر دیوار فعالیت می کرد.
بزرگترین تصویر چاپی: بزرگترین تصویر چاپی « طاق نصرت » بود که به سفارش مکسیمیلیان اول امپراتور روم مقدس در سال ۱۵۱۵ چاپ و تکمیل شد. این کاغذ دیواری ابعاد عظیم ۳.۵۷ در ۲.۹۵ متر را داشت و از ۱۹۲ ورق کاغذ تشکیل شده بود و در چاپ دوره اول آن ۷۰۰ کپی از آن تولید شد تا پس از رنگ آمیزی دستی در قصر ها و به خصوص سالن های اجتماعات شهری آویخته شود. نمونه های اندکی از الگو های تکرار شونده کاغذ دیواری های اولیه به جا مانده است اما تعداد زیادی از کلیشه های اصلی که نمایان گر الگو های تزئینی آن زمان می باشند هنوز هم در دسترس است.
انگلستان: از کشور های پیشرو در صنعت کاغذ دیواری محسوب می شود. قدیمی ترین نمونه به جا مانده از کاغذ دیواری در انگلستان که در لندن به چاپ رسیده بوده به سال ۱۵۰۹ بر می گردد. استفاده از کاغذ دیواری بعد از دوران تکفیر هنری هشتم از سوی کلیسای کاتولیک بسیار رایج شد. زیرا این امر موجب قطع روابط سایر کشور ها با انگلستان و در نتیجه جلوگیری از صدور فرشینه به آن کشور شد. از آنجا که انگلستان خود در تولید فرشینه مهارتی نداشت اشراف و نجیب زادگان به کاغذ دیواری روی آوردند. در دوران حکومت الیور کرامول تولید کاغذ دیواری از سوی دولت مذهبی عملی بیهوده به شمار آمد و متوقف شد اما با بازگشت چارلز دوم دوباره متمولین متقاضی کاغذ دیواری شدند. حکومت کرامول ، فرهنگی کسالت بار را بر مردم تحمیل کرده بود از این رو پس از مرگش مردم به خرید وسایل خانگی رفاهی که در دوران وی ممنوع شده بود روی آوردند.
در اواسط قرن هجده: بریتانیا به اولین تولید کننده و صادر کننده کاغذ دیواری در اروپا تبدیل شده بود. در اوایل قرن نوزدهم با توسعه چاپ توسط نیروی بخار ، تولید کنندگان کاغذ دیواری در انگلستان موفق به تولید انبوه آن شدند که این امر به کاهش قیمت و در نتیجه قابل خرید شدن آن توسط طبقه متوسط انجامید. در آن زمان کاغذ دیواری به عنوان وسیله ای ارزان و مؤثر جهت روح بخشیدن به اتاق های تاریک و تنگ طبقه کارگر از محبوبیت ویژه ای برخوردار شد. با شروع قرن بیستم کاغذ دیواری یکی از رایج ترین اقلام مورد استفاده در منازل دنیای غرب گردید.
ورود کاغذ دیواری به ایران: ورود این محصول به ایران به دوران حکومت ناصرالدین شاه قاجار باز می گردد. وی که علاقه ای خاص به شیوه های معماری و هنر مغرب زمین داشت در زمان نو سازی کاخ گلستان با پوشاندن دیوار های آن کاخ توسط کاغذ دیواری های وارداتی از زمره نخستین افرادی شد که باب ورود این محصول به ایران را گشودند.
